विदू आणि टिनू यांना आईने शिकवली दुसऱ्यांना मदत करण्याची कला🤠

 

विदू आणि टिनू यांना आईने शिकवली दुसऱ्यांना मदत करण्याची कला🤠

एकदा विदू आणि टिनू दोघं भावंडं दुपारी अंगणात खेळत होते. खेळता खेळता शेजारच्या आजींच्या हातातली झोळी खाली पडली आणि त्यातले फळं मातीमध्ये पसरली.

विदू पटकन म्हणाला, “टिनू, बघ! फळं सगळीकडे सांडली!”

टिनू हसून म्हणाला, “आपण बघत बसूया का?”

इतक्यात आईने घरातून हाक मारली, “विदू, टिनू! जरा मदत करा ना आजींना.”

आईच्या बोलण्याने दोघंही पटकन पळाले आणि आजींना फळं उचलायला मदत करू लागले. काम झाल्यावर आजींनी आशीर्वाद देत म्हटलं, “तुमची आई किती चांगली शिकवते! दुसऱ्यांना मदत करणं म्हणजे खरं माणूसपण.”

त्या रात्री झोपताना आई म्हणाली, “बाळांनो, आपलं आरोग्य फक्त शरीराने नव्हे, मनानेही निरोगी असावं लागतं. आणि मदतीचा हात पुढे करणं हे मानसिक आरोग्याचं पहिलं पाऊल असतं.”

तेव्हापासून विदू आणि टिनू रोज एका माणसाला मदत करायचा नवा नियम पाळू लागले – मग तो पाण्याचा तांब्या द्यायचा असो, की वडिलांचे चप्पल शोधून द्यायचं!

⸻

💡 शिकवण:

दुसऱ्यांना मदत करणं म्हणजे मनाच्या आरोग्याची गुरुकिल्ली.

जसं आपण शरीरासाठी व्यायाम करतो, तसं दयाळूपण आणि सहकार्य मनासाठी आवश्यक असतं.