हशा, गोष्टी आणि आपलेपणाचा धागा 😂📚🤝
हशा, गोष्टी आणि आपलेपणाचा धागा 😂📚🤝
बाबा ऑफिसहून थकलेले पण हसतमुख घरी येतात. दारात पाऊल टाकताच घरात हलकंसं ऊबदार वातावरण पसरतं.
आई स्वयंपाकघरातून आवाज देते — “हं, हात धुवा, मी जेवण लावतेच.”
हॉलमध्ये आजी–आजोबा, चिंटू आणि मीरा आधीच बसलेले. टीव्ही सुरू असतो, पण स्क्रीनवरच्या आवाजापेक्षा आजोबांचा आवाज जास्त रंगतदार असतो.
आजोबा सुरुवात करतात —
“आमच्या लहानपणी ना… दिवसभर माळरानावर खेळायचो. बूट कुठे होते? मातीवरून पळायचो, गवतामध्ये लपायचो, आणि सायंकाळझाली की अंगणात सगळे मिळून गाणी म्हणायचो.”
चिंटूचे डोळे विस्फारलेले — “खरंच? मोबाईल, टीव्ही काहीच नव्हतं?”
मीरा हसत विचारते — “मग कंटाळा कसा येत नसे?”
आजी हळूच हसते, “कंटाळा कुठे आला असेल? खेळ, गोष्टी, आणि एकमेकांची साथ पुरेशी होती.”
घरभर त्या आठवणींचं ऊबदार वातावरण पसरतं.
बाबा शांतपणे हॉलमध्ये येऊन खुर्चीत बसतात. थकवा कुठेतरी नाहीसा होतो. आई स्वयंपाकघरातून डोकावून हसते.
ही संध्याकाळ म्हणजे फक्त जेवणाची वेळ नाही… तर कुटुंबाला एकत्र आणणारा धागा आहे. 💙
✨ आरोग्यदायी घर म्हणजे फक्त पौष्टिक अन्न नाही, तर गोष्टी, हशा आणि आपलेपणाने भरलेले क्षण आहेत.

Comments
Post a Comment