मेघाची छोटी चूक आणि मोठा धडा

 🌙 मेघा आणि लक्ष देण्याचं गुपित 🌙

संध्याकाळची वेळ होती.

रस्त्यावर दिवे लागायला सुरुवात झाली होती.

मेघा कानावर मोठे हेडफोन लावून, पुस्तकात हरवून चालत होती.

तिच्या डोक्यात वेगवेगळे विचार फिरत होते —

🌸 ढग

🌸 फुलं

🌸 एक सुंदर गोष्ट

पण रस्ता मात्र थोडा वेगळाच होता.

“अरे बघ! इथे खड्डा आहे!”

कामगार काका हात हलवत होते.

“हे बघ! जड वस्तू वरून चालली आहे!”

लोक ओरडत होते.

“थांब!”

खिडकीतून मुलगी हसत हाक मारत होती.

पण मेघाला काहीच ऐकू येत नव्हतं.

तेवढ्यात तिच्या पायाजवळ छोटा कुत्रा धावत आला.

त्याच्या मागे एक चिमुकली खारही पळत होती.

मेघा थबकली.

पहिल्यांदाच तिने डोकं वर केलं.

आणि पाहिलं…

🚧 समोर खड्डा

🏗️ वरून लटकलेली जड वस्तू

👷 काका सावध करत होते

🐶 प्राणीही घाबरले होते

मेघाचं मन थोडं घाबरलं…

पण लगेच शांतही झालं.

तिने हेडफोन काढले.

पुस्तक मिटलं.

आणि ती सावकाश बाजूने चालू लागली.

थोडं पुढे गेल्यावर ती थांबली,

एक खोल श्वास घेतला…

आणि हळूच हसली.

त्या दिवशी मेघाला एक गुपित समजलं.

✨ स्वप्न पाहणं सुंदर आहे…

पण जागं राहून चालणं अधिक महत्त्वाचं आहे. ✨

त्या रात्री झोपताना मेघा म्हणाली —

“उद्या मी चालताना आजूबाजूचंही पाहीन.”

आणि झोपेत…

तिची स्वप्नं अजूनच सुंदर झाली 🌙💤