🌞 उन्हाळ्याची सुट्टी आणि कॅरमची मैफिल 🌞

 🌞 उन्हाळ्याची सुट्टी आणि कॅरमची मैफिल 🌞

उन्हाळ्याची सुट्टी लागली होती.

पंखा हळू…हळू… घुर्र करत फिरत होता.

घरात बोरीक पावडरचा हलकासा वास दरवळत होता.

“चला रे, कॅरम काढूया!”

कोणीतरी ओरडलं आणि क्षणात सगळी टोळी जमली.

कुणी गुडघ्यावर बसलं,

कुणी पोटावर झोपलं,

तर कुणी “मी जिंकणारच” अशा थाटात स्ट्रायकर पकडला 😄

पहिली चाल…

टिक्!

गोटी सरळ खिशात!

“अरे वा! तू तर चॅम्पियन आहेस!”

बाकीच्यांचे चेहरे लांबले 😆

दुसऱ्या चालेला स्ट्रायकर उडून बाहेर!

“आऊच! आता तुझी पाळी संपली!”

सगळे खदखदून हसले.

कधी गोटी खिशात,

कधी गोटी बाहेर,

तर कधी सगळी गोटी एकाच कोपऱ्यात अडकून बसली!

मध्येच आईचा आवाज—

“जरा शांत खेळा… आणि हात धुवा!”

पण त्या आवाजालाही

हसण्याचा, खेळण्याचा,

आनंदाचा परवाना होता 💛

संध्याकाळ झाली,

पंखा अजूनही हळू फिरत होता,

पण आठवणी मात्र वेगाने मनात साठत होत्या.

मोबाईल नव्हता,

नेट नव्हतं,

पण मनापासून हसणं होतं.

आणि म्हणूनच…

ही कॅरमची मैफिल

आजही आठवणीत जिंकते 🥰