Health And Peace

  📻  आजोबांचा रेडिओ रात्रीचं जेवण झालं होतं. मीरा आणि चिंटू नेहमीसारखे टीव्ही लावायला जात होते, तेवढ्यात आजोबांनी हळूच रेडिओ सुरू केला. जुनं गाणं वाजू लागलं 🎶 “ ये   रे   घना ,  ये   रे   घना …” चिंटू थांबला आणि म्हणाला, 👦  “ अरे   वा !  हे   तर   खूप   मस्त   आहे ,  कुणी   गातंय ?” आजोबा हसले,  “ हे   माझ्या   लहानपणीचं   गाणं .  आम्हाला   मोबाईल   नव्हते ,  टीव्ही   नव्हता .  रेडिओच   होता   आमचा   मित्र .” मीरा डोळे मोठ्ठे करून म्हणाली, 👧  “ म्हणजे   तुमचं  Netflix  म्हणजे   रेडिओच !” सगळे हसून लोटपोट झाले. 😂 आईने शांतपणे लाईट मंद केले. खोलीत केवळ रेडिओचं गाणं आणि घरचं ऊबदार वातावरण होतं. बाबा खुर्चीत बसून म्हणाले, 👨‍🦱  “ हे   खरं   आहे ,  दिवसभर   गोंगाटात   राहतो   आपण .  असं   साधं ,  शांत   संगीत   म्हणजे   जणू   औषध   आहे   मन...

🌞  बाबांची सकाळची पायपीट  🚶‍♂️ सकाळचं ऊन नुकतंच पडायला लागलं होतं. बाबा नेहमीप्रमाणे चालायला तयार झाले. रवि अजून अंथरुणात लोळत होता, तर मीरा झोपेतून डोळे चोळत स्वयंपाकघरात आईकडे आली. 👧  “ आई ,  बाबा   रोज   एवढं   का   चालतात   गं ?” आई हसून म्हणाली,  “ चल ,  तूच   विचार   बाबाांना .  आज   आपण   सगळे   चालायला   जाऊया !” मग काय! रवि, मीरा, आई आणि बाबा सगळे मिळून बाहेर पडले. बाबा समजावून सांगू लागले — 🚶‍♂️  “ पायपीट   म्हणजे   शरीराला   भेट   आहे .  जसं   तुम्हाला   रोज   गोष्टी ,  खेळ   आणि   खाऊ   आवडतात ,  तसंच   शरीराला   चालणं   हवं   असतं .  तेव्हाच   ते   आनंदी   राहतं !” रवि लगेच उड्या मारू लागला —  “ मग   मी   धावत   चालतो !  माझं   शरीर  happiest  होईल !”  🏃‍♂️ मीरा हसत म्हणाली —  “ मी   झुलत   चालते …  म्हणजे ...

  हशा, गोष्टी आणि आपलेपणाचा धागा  😂📚🤝 बाबा ऑफिसहून थकलेले पण हसतमुख घरी येतात. दारात पाऊल टाकताच घरात हलकंसं ऊबदार वातावरण पसरतं. आई स्वयंपाकघरातून आवाज देते —  “ हं ,  हात   धुवा ,  मी   जेवण   लावतेच .” हॉलमध्ये आजी–आजोबा, चिंटू आणि मीरा आधीच बसलेले. टीव्ही सुरू असतो, पण स्क्रीनवरच्या आवाजापेक्षा आजोबांचा आवाज जास्त रंगतदार असतो. आजोबा सुरुवात करतात — “ आमच्या   लहानपणी   ना …  दिवसभर   माळरानावर   खेळायचो .  बूट   कुठे   होते ?  मातीवरून   पळायचो ,  गवतामध्ये   लपायचो ,  आणि   सायंकाळ झाली   की   अंगणात   सगळे   मिळून   गाणी   म्हणायचो .” चिंटूचे डोळे विस्फारलेले —  “ खरंच ?  मोबाईल ,  टीव्ही   काहीच   नव्हतं ?” मीरा हसत विचारते —  “ मग   कंटाळा   कसा   येत   नसे ?” आजी हळूच हसते,  “ कंटाळा   कुठे   आला   असेल ?  खेळ ,  गोष्टी ,  आणि   एकमेकांची   सा...

🌞  सोमवारची सकाळ – हट्ट, रडारड आणि शेवटी हशा! सोमवार आला की रिंकू आणि रघूचा चेहराच पाडल्यासारखा   व्हायचा. “शाळेला जायचं नाही!” दोघांचा ठाम हट्ट. बाबा हसत म्हणाले, “शाळा टाळून काय करणार?” रिंकू म्हणाला, “मी आज झाडावर बसून कावळ्यांना हाक मारणार!” रघू लगेच, “आणि मी अंगणात गोट्या खेळणार!” बाबांनी चष्मा ठीक करत ठरवलं – “आज शाळेत घेऊनच जाणार. नाहीतर उद्या पोरं अभ्यासाऐवजी फक्त गोट्यांची मास्टर्स होतील!” शाळेत सोडताना रिंकू रडायला लागला, “बाबा, मला पोटदुखी झालीय…” रघू पण पटकन म्हणाला, “आणि मला तर डोकं दुखतंय!” बाबा गालातल्या गालात हसले – “अरे वा! डॉक्टरपेक्षा पटकन आजार सापडतोय तुम्हाला. चलो, औषध आहे – शाळा!” आणि मग दोघेही अनिच्छेने शाळेत गेले… पण दुपारपर्यंत खेळाच्या मैदानात हसता-हसता त्यांच्या सगळ्या “आजारा”ची औषधं झाली होती! ⸻ 👉 हा छोटासा किस्सा वाचताना मोठ्यांनाही आठवण होते – कधी-कधी आपल्या “नाही” मागेही गोड कारणं दडलेली असतात. 😄

  🌸✨  रविवारची मजा – गणपती स्पेशल!  ✨🌸 रविवारची सुगंधी सकाळ होती. मिनू आणि चिंटू खूपच उत्साही होते. कारण आज आजी-आजोबा म्हणाले होते –  “ आज   आपण बाहेरच्या   मंडपात   गणपती   बघायला   जाणार   आहोत !”  🥳 मिनूला मोदकांच्या वासानेच आनंद येत होता, तर चिंटूला ढोल-ताशांचा आवाज ऐकताच नाचायची घाई झाली होती. 🥁💃 सगळे मिळून तयार झाले. आजीनं म्हणत घरचं पौष्टिक नाश्ता बनवला –  “ नाश्ता   हेल्दी   असेल   तर   दिवसभर   ऊर्जा   मिळते !”  म्हणून तिनं आमटी-बात आणि गरमागरम उकडीचे मोदक केले होते. 🍲🥟 मंडपात पोहोचताच मिनू-चिंटूचा उत्साह दुप्पट झाला. चिंटू मोठ्याने ओरडला –  “ गणपती   बाप्पा   मोरया !”  आणि सगळ्यांनी त्यात मिळून घोष केला. 🎉 सगळ्यांनी दर्शन घेतलं, आरती केली, लहानग्या मुलं पद्यावर नाचत होती. आजी-आजोबांना समाधान वाटलं की घरातलं सगळं कुटुंब एकत्र आहे, आणि सगळे हेल्दीपण खाऊन आनंदात आहेत. ✨  गोष्टीतून शिकण्यासारखं : जसं गणपती बाप्पांना उकडीचे मोदक आवडतात, तसंच आपल्यालाही पौष...